Hlutverkaleikur í búningum minnti mig á tíma indíánanna, kúreka. Það bæði slakaði á og spennti þau hjónin. Gaurinn kom með stúlkuna inn í húsið í fanginu á sér og hún lét sig síga niður og byrjaði að blása með stórum munninum. Stúlkan þurfti að gera það aftur eftir að hafa verið ruð í fanginu og dreift fótunum. Kynlíf í sófanum tókst eftir sviðsetningu.
Til þess að skvísa sé sátt þarf að draga hana allan tímann. Hún þarf að líða eins og konu og skríða upp í rassinn. Og ef gaurinn eða eiginmaðurinn gleymir að kasta öðru priki byrjar hún að hristast. Hér hefur það líka fært fjölskylduna hamingju að nýju.